Efekt jo-jo: dlaczego waga wraca i co zrobić inaczej przy kolejnym podejściu
Trzecie podejście jest trudniejsze od pierwszego i nie ma to nic wspólnego z silną wolą. Poniżej, co dokładnie zostaje w ciele po każdej zakończonej diecie i jak to obejść.

W skrócie
- Po dużej utracie masy spoczynkowa przemiana materii pozostaje obniżona latami, także po odzyskaniu części wagi.
- Głód po diecie nie jest kwestią charakteru: grelina rośnie, a leptyna spada i utrzymuje się tak przez wiele miesięcy.
- Najczęstszy błąd to brak fazy wychodzenia z deficytu. Powrót do dawnego jedzenia z dnia na dzień to najprostsza droga do odzyskania wszystkiego.
Efekt jo-jo opisuje się zwykle jako porażkę dyscypliny. Dane mówią co innego: to przewidywalna reakcja organizmu na utratę masy, mierzalna w liczbach i powtarzalna u większości ludzi. Warto ją znać, zanim zaczniesz kolejne podejście, bo od tego zależy, czy będzie ono inne od poprzednich.
Co zostaje w ciele po zakończonej diecie
Najmocniejszy dowód pochodzi z obserwacji uczestników amerykańskiego programu telewizyjnego, w którym schudli średnio 58 kg w trzydzieści tygodni. Po sześciu latach odzyskali średnio 41 kg z tego, ale ich spoczynkowa przemiana materii nadal pozostawała obniżona, i to bardziej, niż wynikałoby z ich aktualnej masy ciała1.
To skrajny przypadek i nie należy z niego robić reguły dla kogoś, kto zrzucił osiem kilogramów. Kierunek jest jednak ten sam i potwierdzają go badania nad adaptacją termogeniczną: po utracie masy organizm zużywa mniej energii, niż przewiduje sam skład ciała2.
Do tego dochodzi zmiana hormonalna. Poziom leptyny, która sygnalizuje sytość, spada wyraźnie i utrzymuje się nisko długo po zakończeniu diety, a grelina odpowiadająca za głód idzie w drugą stronę. Efekt jest taki, że po diecie jesteś głodniejszy przy tej samej ilości jedzenia niż przed nią.
Dlaczego drugie i trzecie podejście są trudniejsze
Nie dlatego, że organizm mści się za poprzednie próby, tylko dlatego, że każde kolejne podejście zaczyna się z gorszej pozycji. Zwykle działają razem trzy rzeczy.
- Startujesz z mniejszą masą mięśniową. Jeśli poprzednia dieta była ostra i bez treningu siłowego, część utraty poszła z mięśni, a odzyskana waga wróciła głównie jako tłuszcz.
- Startujesz z niższym wydatkiem energetycznym. Mniej mięśni i utrzymująca się adaptacja oznaczają, że ten sam deficyt wymaga teraz mniejszej liczby kalorii niż poprzednio.
- Startujesz z gorszą relacją do jedzenia. Po kilku cyklach restrykcji i odbicia jedzenie przestaje być neutralne, a każdy odstęp od planu niesie poczucie porażki.
Trzeci punkt jest zwykle najważniejszy i najrzadziej omawiany. Fizjologię da się obejść wolniejszym tempem i treningiem siłowym. Przekonanie, że jedzenie jest polem walki, zostaje na dłużej.
Średnie z badania obserwacyjnego. Waga w dużej części wróciła, a spoczynkowa przemiana materii pozostała obniżona bardziej, niż wynikałoby z aktualnej masy ciała.
Faza wychodzenia z deficytu, czyli brakujący element
Większość planów odchudzania kończy się na dniu, w którym osiągasz cel. Nie ma w nich żadnej instrukcji, co robić dalej, więc ludzie robią jedyną oczywistą rzecz: wracają do jedzenia sprzed diety. Problem w tym, że ich zapotrzebowanie jest teraz niższe niż wtedy, więc dawne porcje oznaczają nadwyżkę.
Sensowne wyjście z deficytu trwa kilka tygodni i wygląda tak: dokładasz około 100 kcal tygodniowo, ważysz się codziennie i patrzysz na średnią. Gdy średnia zaczyna delikatnie rosnąć przez dwa tygodnie z rzędu, zatrzymujesz się na poprzednim poziomie. To jest twoje nowe zapotrzebowanie.
| Tydzień po diecie | Co robisz | Czego pilnujesz |
|---|---|---|
| 1–2 | Dokładasz 100 kcal, głównie z węglowodanów | Waga podskoczy o 0,5–1 kg. To glikogen. |
| 3–4 | Dokładasz kolejne 100 kcal | Średnia tygodniowa ma stać, nie rosnąć |
| 5–6 | Dokładasz ostatnie 100–200 kcal | Trening siłowy zostaje bez zmian |
| Dalej | Utrzymujesz i ważysz się dwa razy w tygodniu | Reagujesz przy zmianie o 2 kg |
Podskok wagi w pierwszym tygodniu po diecie jest oczekiwany. Wracające węglowodany odbudowują glikogen, a ten wiąże wodę. Kilogram, który pojawia się w ciągu trzech dni po zwiększeniu jedzenia, nie jest tłuszczem i nie oznacza porażki.
Co zrobić inaczej przy kolejnym podejściu
- Zejdź z tempa. Zamiast 1 kg tygodniowo celuj w 0,4 do 0,7 kg. Wolniejsza utrata oznacza mniejszy ubytek mięśni i mniejszą adaptację.
- Dołóż trening siłowy, zanim zaczniesz ciąć kalorie. Dwa razy w tygodniu wystarczy, żeby zmienić proporcję tego, co tracisz.
- Podnieś białko do 1,8–2,2 g na kilogram. To druga dźwignia chroniąca mięśnie i najmocniejszy makroskładnik pod względem sytości.
- Zaplanuj koniec diety równie dokładnie jak początek. Data zakończenia i rozpiska wychodzenia mają być gotowe w dniu, w którym zaczynasz.
- Ustal, po czym poznasz sukces poza wagą. Obwód talii, ciężary na treningu, jakość snu. Jeśli jedynym miernikiem jest waga, każdy jej skok będzie wyglądał jak porażka.
Najczęstsze pytania
Czy efekt jo-jo jest nieunikniony?
Nie. Jest przewidywalną reakcją, którą da się osłabić wolniejszym tempem utraty, treningiem siłowym, wyższym białkiem i zaplanowaną fazą wychodzenia z deficytu. Nieunikniony jest wtedy, gdy dieta kończy się z dnia na dzień bez żadnego planu.
Czy metabolizm da się naprawić?
Adaptacja słabnie z czasem, gdy utrzymujesz stabilną masę ciała i jesz na poziomie zapotrzebowania. Największy wpływ na wydatek energetyczny ma jednak masa mięśniowa, więc trening siłowy jest tu skuteczniejszy niż jakakolwiek zmiana w diecie.
Ile trwa faza wychodzenia z deficytu?
Cztery do ośmiu tygodni przy diecie trwającej trzy miesiące. Zasada jest prosta: im dłuższy i ostrzejszy był deficyt, tym dłużej trwa powrót do jedzenia na poziomie utrzymania.
Źródła
Każda liczba w tym tekście pochodzi z pozycji poniżej. Numer przy zdaniu prowadzi do konkretnej pracy.
- Fothergill E, Guo J, Howard L i wsp. Persistent metabolic adaptation 6 years after „The Biggest Loser" competition. Obesity, 2016;24(8):1612–1619. Utrata 58,3 kg, spadek spoczynkowej przemiany materii o 610 kcal na dobę, utrzymujący się po sześciu latach. onlinelibrary.wiley.com
- Rosenbaum M, Leibel RL. Adaptive thermogenesis in humans. International Journal of Obesity, 2010;34(Suppl 1):S47–S55. PubMed 20935667
- Hall KD, Sacks G, Chandramohan D i wsp. Quantification of the effect of energy imbalance on bodyweight. The Lancet, 2011;378(9793):826–837. PubMed 21872751
- Morton RW, Murphy KT, McKellar SR i wsp. A systematic review, meta-analysis and meta-regression of the effect of protein supplementation on resistance training-induced gains in muscle mass and strength in healthy adults. British Journal of Sports Medicine, 2018;52(6):376–384. PubMed 28698222
Dalej w tym temacie
Darmowy e-book
Nie masz pomysłu na posiłki?Mamy dla Ciebie 50 gotowych przepisów
50 bardzo prostych, zdrowych i wysokobiałkowych posiłków z dokładną gramaturą, kaloriami i makro.
- Do 25 minut
- Zwykłe składniki
- Pełne makro




